آیا سرمایه‌گذاری و خرید ارزهای دیجیتال واقعاً ارزش دارد؟

اگر مشتاق سرمایه‌گذاری و انجام معاملات با استفاده از ارزهای دیجیتال هستید اما نگران از دست‌ دادن سرمایه خود هستید بهتر است برای این کار کمی صبور باشید و بهتر است با مطالعه و تحقیقی فراوان اقدام نمایید. خرید و فروش ارزهای دیجیتال نیاز به داشتن دانش و اطلاعات کافی امری مهم است که در بازار ارزهای دیجیتال ضروری است.

درک مبانی اولیه برای سرمایه‌گذاری در ارزهای دیجیتال

به ‌طور کلی سه‌راه برای به ‌دست ‌آوردن ارز دیجیتال وجود دارد:

۱- پس از ایجاد حساب کاربری آنلاین، به‌ منظور خرید ارز دیجیتال طیف وسیعی از ارز دیجیتال وجود دارد که در صرافی‌ها لیست شده‌اند و شما می‌توانید از بین آنها ارز مورد نظر خود را انتخاب نمایید. شیوه خرید و فروش توکن ها یا ارزهای دیجیتال بسیار شبیه به خرید و فروش اوراق بهادارهای دیگر است با کمی تفاوت؛ بازار ارزهای دیجیتال هرگز بسته نخواهد شد، البته نوسانات قیمتی در ارزهای دیجیتال با تغییرات و نوسانات کاملا متغیر  اما قابل اعتماد روبرو است. همچنین ارزهای دیجیتال به دلیل پشتوانه های معتبر از ارزش بیشتری برخوردار است.

۲- مدیریت و انتقال و همچنین انجام معاملات در ارزهای دیجیتال به سادگی قابل انجام است. هر ارز دیجیتال توسط کیف پول های متنوعی قابل پشتیبانی هستند. شما میتوانید به راحتی و بدون دردسر یک کیف پول دیجیتال  جدید ایجاد نمایید. خرید و فروش هر یک از ارزهای دیجیتال را میتوان در هر کیف پول به صورت جداگانه انجام دهد. انتقال و انجام تراکنش ها به صورت همتا به همتا (یا همان شخص به شخص) انجام می شود که بسیار شبیه به تراکنش های مالی با استفاده از کارتهای عابر یا کارت به کارت را می توانید در هر یک از کیف پول ها انجام دهید، این امر اگرچه مزیت های بسیاری دارد اما، از ریسک‌های جدیدی مانند دستکاری در قیمت‌ها، وجود کلاهبرداران متعدد و نبود حریم شخصی در انجام تراکنش ها که در نگرانی های بسیاری برای کاربران ایجاد کرده است.
اما با استناد بر ادعای مدیران بلاک‌چین، با ایجاد چنین مکانیزمی در این شبکه، یک فضای کاملاً آزاد و مستقل برای ایجاد شرایط سرمایه‌داری غیرمتمرکز ایجاد کرده است.

۳- درنهایت، می‌توانید با استخراج رمزارز، توکن‌های جدیدی برای خود ایجاد کنید.

فرایند استخراج ارز دیجیتال چگونه شکل می‌گیرد؟

در فرآیند استخراج ماینر با سرمایه گذاری و انجام فرایند ماینینگ اقدام به سرمایه گذاری میکند. این سرمایه گذاری ماینرها در رایانه‌ها و سرورهای بسیار پیچیده و به هم پیوسته بخش قابل توجهی از فرایند استخراج است که نیازمند هزینه‌ی سخت‌افزار بیش از ۱۲۰۰۰ دلار است. علاوه برایت قدرت محاسباتی بالایی و انرژی (منابع ۸۶۰۰۰ کیلووات ساعت) است که بیش از ۵۰۰۰  دلار تنها هزینه مصرف برق برای هر توکن را در پی دارد . در نتیجه  این فرآیند بلوک تولید می شود که هر بلوک برای تولید هر واحد از یک ارز دیجیتال (توکن) لازم است. انجام محاسبات در این پروسه شامل حل پازلی است که به‌ طور خودکار بعد از حل آن دسترسی به بلوک برای ماینر امکان پذیر خواهد شد. این پازل که شامل محاسبات ریاضی است برای هرتعداد از ماینرها به‌طور همزمان ارائه می شود و ماینری که در کمترین زمان موفق به حل الگوریتم ها و یافتن راز پازل شود ماینر برگزیده خواهد بود و با این روش، یک «بلوک» به «بلاک چین» اضافه می‌کند و توکن‌هایی که ماینر برتر برای حل دریافت کرده، نمایش داده میشود. لازم به ذکر است که معماهای بلاک چین تقریباً هر ده‌دقیقه یک‌ بار حل می‌شوند و سطح دشواری و توکن‌های به‌دست آمده برای هر پازل جدید، بستگی به تعداد ماینرهایی دارد که برای پازل قبلی تلاش کرده‌اند.

بلاک‌چین چیست؟

شبکه بلاک‌چین دارای یک دفتر مرکزی است که به‌ صورت دیجیتالی است و نمی‌توان آن را تغییر داد. ماینرها در زمان انجام فرایند استخراج هر بلوک جدیدی را که ایجاد می‌کنند, این بلوک‌ها با همان ‌ترتیبی که ایجاد می‌شوند، وارد دفتر مرکزی شده و در آنجا ذخیره می‌شود. نگهداری از این دفتر مرکزی نیاز به سروری با حافظه کافی دارد و به‌راحتی در دسترس افرادی است که اقدام به دانلود آن کرده باشند و می‌توانند کل زنجیره داشته باشد. شبکه بلاک‌چین با دارا بودن پروتکل‌های از جمله بررسی‌های متعدد و چندجانبه، برای تشخیص صحت معاملات و تراکنش‌های انجام شده در این شبکه برای بررسی درست هر داده، کلیه داده‌های ذخیره شده در دفتر مرکزی را مورد بررسی انجام داده و در صورت تأیید صحت آن، اطلاعات مورد نظر را مورد تأیید قرار می‌دهد. با توجه سرعت بالا در بررسی و تا داده‌ها احتمال بروز خطا و دستیاری و نفوذ در آن به حداقل میرد. از این‌رو هرکسی بخواهد به‌منظور نفوذ درداده با تلاشی برای دستیاری آنها نماید، دفتر مرکزی هرگونه نفوذ تقلبی را تشخیص داده و تغییر اعمال شده را کنار می‌گذارد. بلاک‌چین یک سیستم غیرمتمرکز است که برای ردیابی مالکیت ارز دیجیتالی مورد استفاده قرار می‌گیرد که قرار است با ایجاد اعتماد، به ارزش آن اضافه کند.

تعداد و مکان دفتر مرکزی شبکه بلاک‌چین برای ذخیره ارز دیجیتال قابل تشخیص افراد نیست، برخی بارها برای اعلام دفتر مرکزی تقلبی تلاش‌هایی کرده‌اند. با وجود نسخه‌های مختلف که در یک ‌زمان ارائه می‌شود، دفترهایی خود به‌ خود مرتب می‌شوند. ایجاد و ذخیره این دفترها نیاز به هزینه بالایی داشته و ایجاد آسیب و شکنندگی سخت‌افزار بسیار زیاد است، همچنین امکان وقوع غیرقابل‌ اجتناب خطای انسانی و سهل‌انگاری و کلاهبرداری و سرقت مربوط به کریپتو که از قبل به‌خوبی مستند شده، هرگونه اعتماد به این حاکمیت غیرمتمرکز در مورد دقت و ارزش‌گذاری آن ممکن است ریسک بالایی داشته باشد.

محدودیت‌های سرمایه‌گذاری و خرید ارزهای دیجیتال

با وجود خبرهایی که درباره برخی کشورها می‌شنویم مبنی بر خرده ‌فروشی ارزهای دیجیتال، اما در حال حاضر ارزهای دیجیتال تنها با ارزهای فیات یا دیگر سرمایه‌های دیجیتال در قالب «توکن‌های غیر قابل تعویض» یا همان NFT  قابل معامله هستند. خرید کالاها و خدمات، فاصله‌ی زیادی داریم که بتوانیم در بازار اعتماد و اطمینان ایجاد کنیم که بتوانیم علاوه بر ارزش و ثبات ارز دیجیتال از ارزهای فیات عبور کنیم. درواقع، منطقی وجود ندارد تا قبول کنیم ارزهای دیجیتال مبادله شده، به ‌منظور پذیرش فروشندگان، باعث ثبات قیمت خواهد شد. امروزه، هیچ بازاری برای مبادله‌ی مستقیم ارز دیجیتال وجود ندارد و خریدها به انحلال ارز دیجیتال رأی می‌دهند و بیش‌تر به ارزهای فیات متکی هستند.

سرویس‌هایی که برای ارائه خدمات درآمد داخل (IRS)در نظر گرفته می‌شود، از رمزارزها به‌ منظور یک سرمایه استفاده می‌کنند و میزان سود و ضررهایی که ثبت شده است، برای انحلال کریپتو همانند دیگر دارایی‌ها برخورد می‌کند. فرم ۱۰۴۰ در سال ۲۰۲۲ شامل این سؤال بوده است: آیا تا به کنون رمزارز دیجیتالی خریداری کرده‌اید حتی اگر با وجود این که هیچگاه  این ارزها را نفروخته باشید؟ فرم ۱۰۴۰ به‌عنوان یک اظهارنامه‌ی مالیاتی از افراد در مورد دارایی‌های مجازی آنها برای ارائه به دولت آمریکا ارائه پرسش می‌شود.

این موضوع توجه ما را به قضیه حریم خصوصی باز می‌گرداند. خرید و فروش‌های رمزنگاری ‌شده برای کسانی که بلاک‌چین را مورد بررسی قرار داده‌اند، کاملاً شفاف است. با این‌ وجود اگرچه این مسیر برای ردیابی تراکنش‌ها توسط دولت‌ها استفاده خواهد شد. اما در سال‌های اخیر، در موارد زیادی کریپتو در پول‌شویی، حملات باج‌افزاری و سایر فعالیت‌های مجرمانه به‌ منظور فرار از  نظارت بانکی فدرال استفاده شده است. باید بدانید حتی با وجود ایمن بودن سیستم بلاک‌چین، اما بسیاری از منابع ذخیره و نگهداری آن ازجمله  استخرهای رمزنگاری مانند صرافی‌ها و کیف پول‌ها هک شده‌اند و میلیون‌ها دلار ضرر در این باره گزارش شده است.

هر نوع برنامه‌ریزی برای خرید و فروش ارزهای دیجیتال و انتظاری که به‌عنوان یک واحد پولی برای سرمایه‌گذاری از آن‌ها دارید، فارغ از نوسانات و تغییرات مالی موجود در این عرصه است و نباید به‌ راحتی به ثبات آن‌ها اعتماد کرد و تشخیص و تحلیل روند مسیر این ارزهای دیجیتال را پیش‌بینی کرد. البته اکثر موارد موجود وجود آمده که موجب ایجاد نوسانات صاحبان ارزهای دیجیتال شده است در ایجاد شایعات و حدس و گمان بسیار تأثیرگذار است. از این‌رو این امر موجب افزایش نگرانی و بی‌اعتمادی در برخی افراد می‌شود. همچنین بسیاری افراد ارز دیجیتال را یک مسئله مسخره می‌دانند وبر این گمان‌اند که این طرحی ساختگی توسط داستان‌های فروشندگانی است که سود بسیاری از نوسانات قیمتی می‌برند و یا زمان مشارکت سرمایه‌گذاران مشهور و میلیاردرها در تبلیغات یا در هر زمان دیگری که مسئله‌ی جدیدی برای خرید یک اثر هنری دیجیتال توسط ارزهای دیجیتال ثبت می‌شود. در حقیقت، معتبرترین زمان برای به ‌دست‌ آوردن سود در معاملات کریپتو هنگامی است که سایرین به‌ شدت در تب خرید آن هستند. در این هنگام، شما باید اقدام به فروش دارایی خود کنید؛ چراکه توکن‌ها از قیمت پایداری برخوردار نبوده و هرگز به ارائه خدمات و تولید محصولات وابسته نیستند.

مزیت‌های سرمایه‌گذاری و خرید ارزهای دیجیتال

-    با وجود داشتن معایب زیادی که موجب عدم اعتماد بسیاری افراد در حوزه ارزهای دیجیتال شده است اما نمی‌توان از مزیت‌های قابل‌ توجه آن‌ها که موجب محبوبیت آنها و کمک به بهبود بازارهای مالی جدید شده است چشم‌ پوشی کرد. ازجمله مهم‌ترین فواید کریپتوکارنسی‌ها که می‌توان برای انجام معاملات آسان توجه کرد؛ کیف پول‌های دیجیتالی و اکانت‌های مربوط به صرافی‌های مورد علاقه‌ی خود را داشته باشید تا بتوانید به ‌آسانی اقدام به نقل ‌و انتقال مالی انجام نمایید. همچنین در مقابل سیستم‌های مالی سنتی که ایجاد و افتتاح حساب  و امور مهم بانکی باید به ‌صورت حضوری انجام شود، در دنیای کریپتو، از اولین قدم تا لحظه‌ی پایانی هر خریدی را می‌توانید در خانه‌ی خود انجام دهید.

-    شبکه بلاک ‌چین یک شبکه منسجم است که از امنیت مالی قابل اعتمادی برخوردار است و در حال حاضر میلیون‌ها نفر طرف‌دار آن هستند که سرمایه‌های کلانی را برای ذخیره و نگهداری به این شبکه سپرده‌اند که اطلاعات مالی آنها در این شبکه ثبت و ذخیره شده است. اطلاعات در شبکه بلاک‌چین به ‌صورت رمزنگاری شده ذخیره و نگهداری می‌شود. از این‌رو در صورت رعایت قوانین و موارد امنیتی ذکر شده برای شبکه بلاک‌چین و ارزهای دیجیتال می‌تواند به‌ راحتی به آن اعتماد کرد.

-    ارزهای دیجیتال برعکس ارزهای فیات، رشد تصاعدی قابل‌ توجهی داشته است.  در صورتی ‌که علاقه‌مند به این حوزه باشید برای کار و درآمد نیاز به تخصص و مهارت کافی است و در این صورت امکان رشد و درآمد امری طبیعی است و گزینه‌ای کاملاً مناسب برای ذخیره دارایی و سرمایه‌گذاری است. از این‌رو بیشتر افرادی که وارد این حوزه شده‌اند و اقدام به سرمایه‌گذاری می‌کنند دانش کافی در آن ندارند و این امر موجب ضررهای مالی و بی‌اعتمادی به این بازار می‌شود. در حالی که بازار ارزهای دیجیتال در دنیا یک بازار مالی نوپا است و مسیر طولانی برای موفقیت و رشد در پیش خواهد داشت.

-    همچنین یکی از و ویژگی‌های قابل ‌توجه شبکه بلاک‌چین، با وجود نامناسب ‌بودن افراد و غیرمتمرکز بودن این بازار، امنیت کاربران و حفظ حریم خصوصی افراد است. این امر باعث کاربر نگرانی از بابت نقص حریم خصوصی نبوده، انجام تراکنش‌ها و معاملات خود را بدون در نظر گرفتن چهارچوب‌های دولتی و مرزبندی‌هایی که در جهان وجود دارد. کاربران با داشتن اطلاعات خصوصی و آدرس کیف پول‌ها و شماره‌ی تراکنش‌ها، معاملات انجام‌گرفته را پیگیری کند اما هویت هر فرد محفوظ بوده و از این ‌جهت، دنیای کریپتو بر هر ارز دیگری برتری دارد.

ظهور NFTها

توکن‌های غیر قابل تعویض یا NFT که امروزه به طور قابل‌توجهی مورداستفاده قرار می‌گیرد، نمادی از خلاقیت دیجیتالی است که احتمال دارد در این فضا نگهداری شود. این توکن‌ها این قابلیت را دارند که می‌تواند در قالب عکسی در قالب فایل JPEG، یا نوعی فایل ویدئویی، یک فایل متنی (همچون قرارداد، سند مالکیت، یک رأی واحد برای یک نامزد سیاسی یا یک شعر) یا هر قالب دیگری از موارد دیجیتال غیرقابل‌ تغییر باشد. ارزش توکن NFT  علاوه بر منحصر به‌ فرد بودن ظاهری؛ امکان کپی‌کردن و ارزشNFTها در منحصر به ‌فرد بودن واقعی آن‌ها است؛ زیرا همیشه از جایگاه ویژه‌ای در سیستم بلاک‌چین برخوردار است.

با این‌ حال، یک توکن NFT تنها یک دارایی دیجیتالی است که قابلیت انجام مبادله دارد؛ معامله این توکن با سایر ارزهای دیجیتال و سایر NFTها قابل انجام است. برای مثال، می‌توان در نظر گرفت امروز یک اثر هنری دیجیتال NFT را در مقابل یک بیت‌کوین خریداری کردیم. (با توجه‌ به ارزش بیت‌کوین که برابر با ۳۸.۶۸۶ دلار به‌ازای هر توکن معامله می‌شود)، فروشنده می‌تواند آن توکن را فوراً به دلار تبدیل کند و یا  آن را به باهدف افزایش قیمت، نگه دارد. رمز کدنگاری شده BTC در هفتمین روز از نوامبر ۲۰۲۱ هر توکن از آن، با قمیتی نزدیک به ۶۷.۰۰۰ دلار معامله می‌شد درحالی که در ۱۹ ماه بعدی با ارزش ۲۹.۰۰۰ دلار برای هر توکن قابل معامله بود. اما این ارزش قیمتی در ماه آینده چه تغییراتی خواهد داشت؟

سخن پایانی

با توجه‌ به آنچه در این مطلب گفته شده ارز دیجیتال به ‌عنوان یک سرمایه‌گذاری و روش مبادله حذف نخواهد شد. فناوری بلاک‌چین با داشتن سابقه قابل ‌توجه در امنیت و سودمندی تبادل اطلاعات و رشد و پیشرفت باورنکردنی، در حال حاضر با سرعت زیادی روبه‌رشد بوده و کاربرد قابل ‌توجهی در دنیای ارزهای دیجیتالی  داشته است. سرمایه‌گذاری و انجام معاملات و خرید و فروش و ذخیره دارایی‌های جایگزین با منفعت زیادی همراه بوده و مطمئناً قسمت مناسبی از رزومه  امروزه‌ی  بسیاری از سرمایه‌گذاران است. امروزه در جهان و به ‌خصوص در غرب، افراد باعلاقه زیادی در پی ارزهای دیجیتال هستند مانند سرمایه‌داران غربی که به دنبال طلا هستند بدون ترس و نگرانی مسیر رو به‌ رشد بلاک‌چین را دنبال می‌کنند حتی با وجود خطرات و نگرانی‌هایی که پذیرندگان اولیه با آن مواجه بودند، در نظر گرفت.

مرجع: cryptodaily

همه چیز درباره خطر فریز شدن تتر و راهکارهای مقابله با آن

در سال‌های اخیر ارزهای دیجیتال به‌ صورت کاملاً فراگیر مورد توجه مردم در تمام جهان قرار گرفته است. به صورتی که اگرچه بسیاری از دولت‌ها مخالف توسعه آن هستند و با ورود دولت‌ها سعی در کنترل آن داشته و برای این منظور قوانین مختلفی وارد این حوزه شده‌اند. هر یک از دولت‌ها بنا بر شرایط و قوانین مختص به خود به شکل‌های مختلفی با این مسئله برخورد کرده‌اند. در راستای این مورد وزارت خزانه‌داری ایالات متحده بیانیه‌ای مبنی‌بر ایجاد چارچوب‌ها و مسئولیت‌هایی برای حفظ سرمایه مردم و جلوگیری از باج‌گیری‌ها  و کلاهبرداری‌ها ایجاد کرده است. با توجه‌ به این بیانیه صرافی‌ها و فعالان این حوزه باید کلیه فعالیت‌های انجام شده را با اطمینان کامل به‌ صورت مستقیم و غیر مستقیم نقض نشود؛ بنابراین بنیاد تتر که استیبل کوین تتر USDT را عرضه می‌کند، اخیراً اعلام کرده است که تابع قوانین تحریمی آمریکا خواهد بود. علاوه بر این کشوری مانند ایران که دوربین کشورهایی است که از طرف آمریکا تحریم شده است، بنابراین بسیاری از کاربران ایرانی فعال در حوزه بازار ارزهای دیجیتال نگران اخلال در امور آنها است . فریز شدن تتر در صرافی‌ها یا کیف پول‌های مختلف نیز برای به همین دلیل اتفاق می‎افتد. اما با توجه ‌به افزایش توسعه دنیای فناوری در بسیاری مواقع راهکارهایی برای مقابله با این رخدادها وجود دارد. این مقاله به بررسی خطرات و اثرات فریز شدن ارز تتر می‌پردازد و راهکارهایی برای مقابله با آن ارائه می‌دهد.

ارز دیجیتال تتر چیست؟

تتر ارز دیجیتال استیبل است که با نام Realcoin  در سال ۲۰۱۴ شروع به فعالیت کرده است. این ارز با نماد  USDT و با نام Tether در بازار شناخته شده است، اصلی‌ترین ویژگی این ارز دیجیتال عدم تأثیر پذیری از نوسانات بازار ارزهای دیجیتال تأثیر است و به ‌طور معمول همیشه قیمت آن ۱ دلار است. ارز دیجیتال تتر به ‌عنوان یک ابزار برای کنترل نوسان قیمت سایر ارزها در معاملات استفاده می‌شود.

کلاهبرداری در تتر

شرکت منتشر کننده تتر، شواهد و مدارک کافی به ‌منظور حسابرسی پشتوانه ادعایی‌اش ارائه نکرده است. از این‌رو تتر یک ارز چالشی در حوزه بازار ارزهای دیجیتال محسوب می‌شود. این شاید دلیلی بر احتمال کلاهبرداری در تتر باشد. بعد از سال ۲۰۱۸ بسیاری از کاربران و سرمایه ‌گذاران تتر شک و گمان‌های جدی به این ارز دریافت کردند که موجب کاهش قیمت این ارز به ۹۰ سنت شد. در ۲۰ نوامبر سال ۲۰۱۸ نیز ادعایی از سوی خبرگزاری بلومبرگ مبنی‌بر نقش تتر در دست‌کاری قیمت بیت‌کوین کرده‌اند. بعد از اعلام این خبر مقامات قضایی ایالات متحده شروع به بررسی این مسئله کردند. گذشته از تمام این بحث‌ها اما در سال‌های بعد ارزهای باثبات دیگری وابسته به تتر انتشار یافتند که ارزش هر توکن آن‌ها معادل ۱ دلار ایالات متحده بود. از این‌رو امروزه تتر یا USDT تبدیل به یک ارز پرطرف‌دار شده است، از این ‌پس مشکلاتی مانند فریز شدن تتر یا ممنوعیت  آن به وجود آمد.

اصطلاح فریز شدن تتر به چه معناست؟

ارز دیجیتال تتر اگرچه بسیار معروف و شناخته شده است اما برخلاف بیت‌کوین که نخستین و البته بزرگ‌ترین ارز پایدار است و در حال حاضر نیز بزرگ‌ترین ارز رمزگذاری شده  در این صنعت محسوب می‌شود، یک رمزارز با شبکه بلاک‌ چین غیر متمرکز است که بنیاد انتشار دهنده تتر از این ویژگی بی‌بهره است. غیرمتمرکز بودن ویژگی بسیار مهمی است که غیر قابل ‌کنترل توسط افراد یا سازمان‌ها است. مشکلاتی را که متمرکز بودن ممکن است برای کشورهای تحریم‌ شده مانند ایران مشکلاتی را ایجاد ‌کند. بدین صورت که تتر به‌ واسطه این سیستم متمرکز به اطلاعات تراکنش‌های کاربران خود دسترسی داشته و در شبکه‌های بلاک‌چین می‌تواند آن را پیگیری کند و متوجه اطلاعات شخصی و محرمانه افراد شده و فیلترهای مورد نظر خود را برای کاربر ایرانی‌ اعمال می‌کند. در نتیجه، حساب فرد را مسدود و دارایی او را فریز می‌کند.

فریز شدن به معنی مسدود شدن تمام دارایی کاربران است به شکلی که کاربر هیچ دسترسی به دارایی خود ندارد و دارایی موجود در کیف پول، به‌ هیچ‌ وجه قابل ‌خرید و فروش و یا نقل ‌و انتقال نیست. به این روند بلوکه ‌شده گفته می‌شود. درصورتی‌که ارزهایی با شبکه بلاک‌ چین غیر متمرکز از جمله بیت‌کوین این مشکلات را ندارند.

فریز شدن ارز دیجیتال تتر و تحریم ایرانیان چگونه انجام می‌شود؟

ردیابی تراکنش‌های تتر به ‌وسیله شرکت‌های بزرگی که برای این کار مشغول به فعالیت در این حوزه هستند امکان‌پذیر است. این شرکت‌ها داده‌هایی که حاصل انجام تراکنش‌ها است را گردآوری و تحلیل می‌کنند و در اختیار صرافی‌ها یا بنیادی مانند تتر قرار می‌دهند و از این طریق تتر ردیابی تراکنش‌ها و آدرس‌ها را با موفقیت به انجام می‌رساند.  Blockchain Analysis Firms اصطلاحی است که به این شرکت‌ها اطلاق می‌شود. Elliptic، Ciphertrace، Chain Analytics کمپانی‌های فعال در این زمینه هستند؛ هر یک از این شرکت‌ها با بنیادها و صرافی‌ها همکاری دارند. بایننس با شرکتی به نام Ciphertrace در دریافت و تحلیل داده‌ها همکاری دارد. این همکاری‌ها برای سازگاری با برخی حکومت‌ها برای عمل به قوانین آنها است که درباره کشورهای تحت تحریم، حساب‌ها یا تراکنش‌های صورت‌ گرفته در آن‌ها را فریز یا مسدود کنند.

ارزهای جایگزین برای جلوگیری از خطر فریز شدن تتر

اگر چه ارز دیجیتال تتر یکی از پرطرف‌دارترین و معروف‌ترین و پراستفاده‌ترین ارز رمزنگاری شده پایدار در بازار امروزه محسوب می‌شود و معروف‌ترین ارز دیجیتال در بازار کریپتوکارنسی نیز قرار گرفت که حتی میزان استفاده از آن بیش از دو برابر بیت‌ کوین است، با این‌ حال برای کاربران در معرض خطر فریز شدن به ‌ویژه ایرانیان بهترین کار عدم اتکا به یک ارز است. از این‌رو شناخت سایر از ارزها و داشتن اطلاعات کافی از آنها برای استفاده و جایگزینی تتر راهکار درستی است که از وجود مشکلات جلوگیری شود. البته برای یافتن و انتخاب جایگزین مناسب برای تتر باید در نظر داشته باشید که این ارز ویژگی‌های بسیار قابل ‌توجهی دارد که ارز پیدا کردن مشابه آن قطعاً کار ساده‌ای نخواهد بود. اما در ادامه این مطلب سعی کردیم بهترین گزینه‌های مناسب برای جایگزینی ارز دیجیتال تتر را معرفی و پیشنهاد کنیم:

یواس‌دی کوین (USDC)

می‌توان گفت بعد از تتر، یکی از بهترین ارزهای دیجیتال یواس‌دی کوین است که رتبه دوم را در حجم معاملات روزانه دست آورده؛ از این‌ رو در مقایسه با سایر ارزهای دیجیتال شناخته‌ شده برای تتر می‌تواند انتخاب مناسب‌تری باشد. اما محبوبیت این ارز نیز قابل‌تأمل است. USDC از سمت کوین بیس یعنی بزرگ‌ترین ارز دیجیتال در آمریکا پشتیبانی می‌شود، از این‌رو در میان کاربران جهانی این ارز نسبت به سایر ارزها دارای آمار بیشتری در معاملات و تراکنش‌ها است. برای شناخت یواس‌دی کوین نیز باید بدانید که این توکن در سال ۲۰۱۸، یعنی دقیقاً شش سال پس از راه‌اندازی شبکه USDT معرفی شد. رمزارز USDC توسط کمپانی‌های سیرکل Circle و کوین بیس Coinbase  حمایت می‌شود. کنسرسیوم سنتر یک پروژه مشترک بوده که به منظور پشتیبانی از این ارز تاسیس شده است. این ارز دارای پشتوانه دلاری است و از این‌رو ارزش آن با دلار برابری می‌کند. یواس‌دی کوین مانند تتر از سیستم مرکزی کنترل برخوردار است.

بایننس یواس‌دی (BUSD)

BUSD یا بایننس یواس‌دی توسط شرکت پاکسوس توسعه‌ داده شده است که بزرگ‌ترین مزیت آن حسابرسی آن به طور منظم است؛ از این‌رو خیال کاربران از ذخیره دارایی آنها آسوده خواهد بود. همچنین این ارز رمزنگاری شده در مقایسه با سایر رمزارزها برای جایگزینی تتر محبوبیت پایین‌تری دارد. زیرا حجم معاملات آن کمتر است، اما با این ‌حال در کنار بهترین و مطمئن‌ترین انتخاب‌ها برای جایگزینی تتر به شمار می‌رود. قیمت هر BUSD نیز مانند USDC  معادل ۱ دلار آمریکاست. همچنین جالب است بدانید که BUSD در شبکه‌های بایننس چین (BEP۲) و بایننس اسمارت چین (BEP۲۰) و قسمتی از توکن‌های آن در شبکه اتریوم (ERC۲۰) عرضه می‌شود. این یک قابلیت مهم است که توسط بایننس بریج، امکان‌ پذیر شده است و قابلیت تبدیل توکن‌های یک شبکه به دیگری است. به صورتی که کاربران می‌توانند  با توجه‌ به نیاز خود از طریق بایننس بریج توکن‌ها را بین بلاک ‌چین‌ها تبادل کنند؛ به طور مثال  در صورتی ‌که مقداری BUSD در شبکه بایننس اسمارت چین داشته و مقداری از آن را هم در شبکه بایننس چین ذخیره داشته باشید، لازم نیست اقدام به خرید مجدد کنید. می‌توانید توکن‌ها را بین این دو بلاک‌چین جابه‌جا کنید.

همچنین جالب است بدانید با اینکه مقر دفتر مرکزی صرافی بایننس خارج از آمریکا است، اما این صرافی در نظر دارد در راستای اقدامات آمریکا و تحریم‌های آمریکا علیه ایران، سرویس‌ها و خدمات خود را برای کاربران ایرانی محدود کند، اما تجربه کار در بایننس این موضوع را روشن کرده است که Binance تا به ‌حال دارایی کاربران ایرانی را به طور کامل فریز یا مصادره نکرده و کاربرانی که وارد این صرافی شده بعد از دریافت هویت آنها اجازه برداشت دارایی را صادر کرده است. البته این مقوله برای خود صرافی صدق می‌کند اما دخالتی در استیبل کوین آن ندارد. اگرچه گزارش‌های بسیاری با عنوان بسته ‌شدن اکانت بایننس بسیاری از کاربران ایرانی شنیده شده است، از مسدود شدن آدرس‌های BUSD آنها گزارشی داده نشده است؛ از این‌رو در مورد این گزینه جای نگرانی نیست، با این‌ حال همیشه توصیه می‌کنیم احتیاط عمل داشته و برای ادامه فعالیت به‌وسیله ارز دیجیتال تتر سعی کنید جایگزین‌های غیرمتمرکز آن استفاده کنید.

دای DAI

با در نظر گرفتن میزان معاملات روزانه، ارز دای در لیست جایگزینی تتر، در رتبه‌های بعدی بایننس یواس‌دی و یواس‌دی کوین قرار دارد. توکن دای یک استیبل کوین از یک سیستم غیرمتمرکز برخوردار بوده و در این مورد معمولاً گله‌مند نیستند. اما ذکر این نکته لازم است که بر اساس انتظار کاربران از یک شبکه غیر متمرکز، دای توسط جامعه‌ای از کاربران اداره می‌شود و یک بنیاد و دفتر مرکزی آن را اداره نمی‌کند. از این رو با وجود استیبل کوین‌های با پشتوانه کریپتوکارنسی و غیر متمرکز متعدد، اما ارز دای در میان آن‌ها دارای محبوبیت بیشتری است. پروتکل Maker که ساخت سازمان غیر متمرکز مستقل  MakerDAO است مسئول تولید ونگهداری و ساخت توکن‌های جدید در راستای توسعه شبکه است. شبکه دای برخلاف دیگر ارزههای دیجیتال از هیچ پشتوانه مالی و ارزی برخوردار نیست، با این وجود انجام  معامله و تبدیل هر واحد DAI همیشه ۱ دلار است. این امر کمی بحث برانگیز است که این رمزارز دیجیتالی چگونه با این ثبات ارزشی رسیده است ؟

در زمان انتخاب جایگزین تتر باید از ۱ دلاری ماندن همیشگی قیمت ارز دیجیتال انتخابی اطمینان حاصل کرد.
پشتوانه این ارز به این صورت است که به‌واسطه ترکیبی از سایر ارزهای دیجیتال وثیقه شده است؛ این به معنی ذخیره دلار به‌ عنوان جایگزین، مقداری ارز دیجیتالی رمزنگاری شده مانند اتریوم در با پیوست تعدادی قرارداد هوشمند ذخیره می‌شود. جالب است بدانید نسخه معروف و اولیه که برای جایگزین غیر متمرکز تتر انتخاب شده بود، سای نام داشت که تک‌ وثیقه‌ای بود، اما در ازای دای چند وثیقه‌ای است و در نتیجه قابلیت پشتیبانی از چند ارز دیجیتال را می‌دهد. اما برای انتخاب این ارز بعنوان جایگزین تتر باید بدانید در حال حاضر این امکان پذیر نیست.  تقریباً جفت ارز معاملاتی با ارز دیجیتال تتر در کلیه صرافی‌های بین‌المللی در چارچوب استانداردها انجام می شود؛ این به صورتی است که عرضه بستر برای معاملات ارزها با هدف افزودن پشتیبانی یک کوین یا توکن به شکل جفت ارز USDT / X است.

در این عبارت  X ارزی است که می‌توان با تتر معامله کرد. همچنین احتمال دارد بتوان برای ارزهای دیجیتال محبوب و پرطرف‌دار، مثل ارز بیت‌کوین و اتریوم از جفت ارزی‌هایی مانند DAI / BTC و DAI / ETH استفاده کرد، اما نمی‌توان همه ارزها را به شکلی مستقیم با دای وارد معامله کرد. مناسب‌ترین روش این است که همیشه از دای برای نگهداری و ذخیره در کیف پول شخصی غیر حضانتی به کار رود. ذخیره ‌سازی در کیف پول‌های تتر مانند تراست والت و اتمیک والت. برای انجام معاملات و ذخیره ارزهای دیجیتال در ارزهایی که ارز دیجیتال دای جزو جفت ارز مبادلاتی نباشد، بهترین راه انتقال ارز استیبل در یک صرافی ارز دیجیتال معتبر و انجام معامله از آن طریق است. همچنین بعد از اقدام به فروش یک کوین یا توکن و تبدیل آن به USDT دوباره دارایی موجود خود را به DAI تبدیل کرده و به کیف پول دیجیتال خود انتقال دهید.

جمع بندی

با توجه ‌به ساختار ارز دیجیتال تتر و شبکه بلاک‌چین آن انجام معامله با ارز دیجیتال تتر بسیار ساده‌تر از دلار و همچنین رایج‌تر از سایر ارزهای دیجیتال است. نگهداری و انتقال این ارز دیجیتالی اما در مقایسه با دلار راحت‌تر است؛ با این ‌حال ارزش آن با دلار یکی بوده و یک ارز استیبل بوده و از نوسانات بازار ارز هم تأثیر نمی‌پذیرد، اما از طرفی ریسک فریز شدن کاربر تتر در بازار برخی کشورهای تحت تحریم از جمله ایران وجود دارد و این مسئله کاربران ایرانی را با مشکلات زیادی مواجه می‌کند. اما این مشکل با راهکارهایی قابل‌ حل است. سرمایه‌ گذاران ایرانی تتر می‌توانند ارزهای دیگری را که دارای و ویژگی‌های مختلفی هستند را جایگزین تتر کرده و متکی به یک ارز دیجیتال خاص نباشند. شاید از میان ارزهای دیجیتال متعدد بهترین جایگزین ارز دیجیتال تتر در حال حاضر دای باشد.

 مرجع: insights.glassnode

معنا و مفهوم دوبار خرج کردن(Double spend) در بلاک چین چیست؟

در این مقاله قصد داریم به یکی از مشکلات اساسی در حوزه بلاکچین بپردازیم که از زمان حضور ارزهای دیجیتال تا به امروز وجود داشته است. تنها رمز ارزی که تا به امروز موفق شده است این مشکل را به خوبی حل کند رمز ارز بزرگ بیت کوین می‌باشد که توانسته به واسطه شبکه بلاکچین در این امر موفق گردد. همانطور که می‌دانید دوبار خرج کردن یکی از مشکلاتی است که در حال حاضر در سیستم پولی رایج شده است.
این مسئله کاملا درست است که رمز ارز بیت کوین توانسته است تا حدودی این مشکل را برطرف کند، ولی هنوز هم شبکه‌های رمز ارز دیگر با قدرت به مراتب پایین‌تر با این مشکل در حال دست و پنجه نرم کردن می‌باشند. در ادامه این مقاله با ما همراه باشید تا که به بررسی بیشتر در رابطه با این مشکل بپردازیم.

دوبار خرج کردن به چه معناست؟

اگر بخواهیم به صورت ساده مفهوم دوبار خرج کردن را بیان کنیم باید بگوییم که دوبار خرج کردن یکی از مسائل بالقوه و اساسی در سیستم‌های پولی می‌باشد که در طی آن یک دارایی با میزان مشخص به دو گیرنده به صورت همزمان تعلق خواهد گرفت. اگر مقابله کافی با این مشکل صورت نگیرد به مراتب این مشکل سبب ضعف یک سیستم خواهد شد. در یک سیستم امن و بی نقص کاربران باید از وجهی که دریافت می‌کنند اطمینان کافی کسب کنند و مطمعن باشند که وجه دریافتی آنان پیش از این در جایی خرج نشده باشد.
وقتی بحث ارزهای دیجیتال به میان می‌آید این مشکل به مراتب بیشتر به چشم می‌خورد و مقابله با آن از اهمیت بیشتری برخورد دار است. به عنوان نمونه در حوزه ارزهای دیجیتال یک فرد قادر خواهد بود به کمک این ترفند 10 دلار خود را ده بار خرج کند و به این وسیله صاحب 100 دلار گردد. به واسطه این امر کل سیستم شروع به ضعیف شدن خواهد کرد. علاوه بر این ممکن است در یک سیستم یک فرد قادر باشد یک میزان مشخص از دارایی را برای دو نفر ارسال کند، این سیستم در واقع یک سیستم کاملا شکست خورده است و دیگر هیچ کارایی نخواهد داشت. پس با توجه به این مسئله برای این که یک سیستم پولی عملکرد مناسبی را از خود به نمایش بگذارد نیاز است که مکانیزم‌هایی را جهت مقابله با این مشکل برای سیستم خود ایجاد کند.

رویکرد متمرکز در مقابله با دوبار خرج شدن

اجرای این روش برای مقابله با مشکل دو بار خرج شدن یکی از راه کارهای به مراتب ساده می‌باشد. در این روش یک ناظر بر روی کل فرآیندهای انجام گرفته در سیستم نظارت خواهد کرد. یک نمونه و الگوی خوب در این زمینه دیوید چوم است. برای استفاده از دارایی‌های دیجیتالی که از وجه نقد الگوبرداری کرده‌اند، یک بانک قادر خواهد بود از امضاهای کور استفاده کند. دیوید چوم در مقاله خود در سال 1982 کاملا به این مسئله پرداخته است.

در این روش اگر فردی بخواهد میزانی از پول را به دریافت کند، لازم است که در ابتدا درخواست خود را مبنی بر دریافت پول به بانک ارسال کند. در این صورت برای کاربر توسط بانک یک عدد تصادفی ایجاد خواهد شد. به عنوان نمونه اگر مبلغ درخواستی فرد 1000 دلار باشد پنج عدد تصادفی 200 دلاری برای آن ایجاد خواهد شد. برای جلوگیری از ردیابی این پول‌ها کاربران قادر خواهند بود با اضافه کردن یک عامل کور به هر عدد تصادفی آنان را پنهان کنند.
کاربر بعد از طی کردن این مراحل قادر خواهد بود وجه درخواستی خود را از بانک دریافت کند و اقدام به خرج کردن آن کند. برای خرج کردن آن کاربر دو عدد از این قبض را به فرد خواهد داد و او نیز باید با اعلام آن به بانک، مبلغ را بازخرید کند تا که از دوبار خرج کردن جلوگیری کند.
سیستم پیشنهادی به واسطه دیوید چوم شاید یک سیستم مناسب برای نقل و انتقالات خصوصی باشد، اما در رابطه با استقلال هیچ حرفی برای گفتن نخواهد داشت. دلیل این امر نیز این است که بانک مرکزی نقطه مرکزی شکست می‌باشد. اسکناس صادر شده به واسطه بانک در حالت کلی هیچ ارزشی را ندارد، و دلیل این امر این است که ارزش آن صرفا از تمایل بانک به مبادله آن با دلار حاصل خواهد شد. مشتریان در سایه بانک هستند و برای حسن نیت آن باید به روند کاری آن اعتماد کنند. این مسئله دقیقا همان مشکلی است که ارز رمزنگاری شده برای رفع کردن آن تلاش خواهد کرد.

رویکرد غیرمتمرکز در مقابله با دوبار خرج کردن

اطمینان از این مسئله که در یک اکوسیستم که هیچ هماهنگ کننده‌ی مرکزی در آن وجود ندارد، افراد قادر نباشند وجه مورد نظر خود را دوبار خرج کنند، یکی از مشکلات اساسی می‌باشد. قوانین وضع شده در این سیستم باید به گونه‌ای وضع شود که شرکت کنندگان قدرتی برابر با هم داشته باشند و مشوق‌های لازم برای یک عملکرد درست و به دور از دور زدن داشته باشد.

بزرگترین نوآوری ارائه شده در وایت پیپر بیت کوین، راه حل بسیار خوبی برای دوبار خرج کردن بیت کوین می‌باشد. اگرچه از این زاویه به کار ساتوشی ناکاموتو یعنی خالق رمز ارز بیت کوین توجهی نشده است. اما او ساختار داده‌ای را که اکنون به صورت وسیع به عنوان بلاکچین شناخته می‌شود را ارائه کرد.
به صورت کلی بلاکچین فقط یک پایگاه داده است که یک سری خصوصیات منحصر به فرد را در اختیار دارد. شرکت کنندگان در شبکه که به آن‌ها گره گفته می‌شود T نرم افزار اختصاصی بیت کوین را به اجرا در خواهند آورد. این نرم افزارها به افراد این امکان را خواهند داد تا که بتوانند نسخه خود از پایگاه داده را با سایر شرکت کنندگان هماهنگ نمایند. نتیجه این امر این خواهد بود که کل شبکه به واسطه این کار قادر خواهند بود تاریخچه معاملات صورت گرفته در این بستر را بررسی نمایند. با مشاهده بلاکچین به صورت عمومی، تشخیص و جلوگیری از فعالیت‌های کلاهبردارانه، به مانند دو بار خرج کردن کاری به مراتب آسان‌تر خواهد بود.
روند کار در بلاکچین به این صورت خواهد بود که وقتی کاربری در شبکه بلاکچین تراکنش خود را ارسال می‌کند بلافاصله بعد از این کار تراکنش او به بلاکچین اضافه نخواهد شد. قبل از این که به بلاکچین اضافه گردد ابتدا باید از طریق یک فرآیند به نام استخراج در یک بلاک مستقل جای داده شود. با توجه به این مسئله گیرنده فقط باید تراکنش را پس از اضافه کردن بلاک حاوی آن تراکنش به بلاکچین دیگر معتبر دانست. دلیل این سخن نیز این است که فرستنده قادر خواهد بود همان کوین‌ها را در یک جای دیگر دوباره خرج کند. دلیل این اتفاق نیز این است که مالکیت از یک فرد به فرد دیگر اختصاص داده شده است و کل شبکه بلاکچین از این پس، آن فرد را مالک جدید کوین‌ها می‌داند. برای همین نیز توصیه ما به شما عزیزان این است که قبل از پذیرش پرداخت، منتظر کامل شدن تاییدها باشید.

دوبار خرج کردن در بیت کوین

رمز ارز بیت کوین با دقت بسیار بالایی طراحی شده است و تا در مواقعی که مطابق قوانین پروتکل از آن استفاده شود، از حملات دوبار خرج کردن جلوگیری خواهد کرد. روند مار به این صورت است که اگر افراد منتظر تایید تراکنش‌ها در یک بلاک باشند، ارسال کننده و یا همان فرستنده هیچ راهی برای پس گرفتن دارایی خود نخواهد داشت. برای این که بتواند دارایی خود را پس بگیرد باید روند کار بلاکچین بیت کوین را معکوس کند، و از آن جایی که برای این کار باید قدرت بسیار زیاد و نیز هزینه بسیار زیادی صرف گردد، کاری تقریبا غیرممکن خواهد بود.

تعداد بسیار زیادی از حمله‌های دوبار خرج کردن وجود دارد که مقصود آنان از این کار این است که معاملات تایید نشده را مورد پذیرش قرار دهند. برای نمونه برای خریدهای کم ارزش، ممکن است یک فروشنده مایل نباشد منتظر بماند تا تراکنش‌ها در یک بلاک قرار گیرد. علاوه بر این مسئله اگر شما در یک رستوران شلوغ باشید نمی‌توانید منتظر تاییدهای تراکنش خود باقی بمانید و با این کار خود را در معرض خطر دوبار خرج کردن قرار دهید.

روش‌های مرسوم دوبار خرج کردن بیت کوین

در این زمینه سه روش بسیار معروف وجود دارد: 1. حمله 51 درصدی 2. حمله ریس  3. حمله فینی. هر یک از این حمله‌ها قادر خواهند بود یک سیستم را دچار ضعف و نا کارآمدی کند. در ادامه این مطلب با ما همراه باشید تا که به توضیح این حملات بپردازیم.

حمله 51 درصدی

در طی این حمله فرد هکر باید قادر باشد بیش از 50 درصد نرخ هش را در اختیار خود قرار دهد. با این کار فرد قادر خواهد بود ترتیب تراکنش‌ها را حذف کند و یا در ترتیب آنان تغییری ایجاد کند. البته جا دارد این را خدمت شما عزیزان بگوییم که با توجه به بالا بودن میزان هش در رزم ارز بیت کوین در اختیار گرفتن قدرت بیش از 51 درصد سیستم کاری تقریبا غیرممکن می‌باشد. البته جا دارد به این مسئله نیز اشاره کنیم که از طرفی این حمله قادر خواهد بود شبکه‌های رمز ارز کوچک را به راحتی از پای درآورد و آن را دچار ضعف کند.

حمله ریس

در این روش دو تراکنش متناقص با استفاده از یک دارایی به طور متوالی و پشت سر هم ثبت خواهند شد، اما در آخر فقط یکی از تراکنش‌ها مورد تایید قرار خواهد گرفت. مهاجم و یا همان هکر در این حالت دو تراکنش را در سیستم ثبت خواهد کرد که یکی از این آدرس‌ها به نام گیرنده و دیگری به آدرس ولت خودش می‌باشد. ولی تفاوت این دو آدرس در این است که میزان کارمزد تراکنش خود را بیشتر در نظر خواهد گرفت تا که در اولویت انجام قرار گیرد و با این کار معامله دیگر باطل خواهد شد. این نوع روش مناسب وقتی است که فرد گیرنده توجهی به تاییدهای تراکنش ندارد. این مسئله این را به ما نشان می‌دهد که در صورت حمله اگر فرد جوانب احتیاط را در نظر داشته باشد هیچ گاه با مشکل رو به رو نخواهد شد.

حمله فینی

در این روش فرد مهاجم، یک تراکنشرا در بلاک استخراج شده توسط خود یا مانیر دیگری قرار می‌دهد، اما در آخر آن را به شبکه ارسال نخواهد کرد. به جای این که آن را به شبکه ارسال کند همان کوین‌ها را در یک معامله دیگر خرج خواهد کرد و بعد از این کار اقدام به انتشار آن خواهد کرد. برای موفق بودن این حمله باید شرایط خاصی ایجاد گردد. برای موفقیت آمیز بودن این حمله نیز به مانند حمله ریس، نیاز به فردی است که به تایید نهایی تراکنش توجهی نداشته باشد.

جمع بندی

در این مقاله سعی کردیم مشکل اساسی دوبار خرج کردن در بلاکچین را برای شما عزیزان شرح دهیم و راه‌‌های مقابله با آن را خدمت شما عزیزان معرفی کنیم. همان طور که در این مقاله نیز به آن اشاره کردیم روش دوبار خرج کردن یکی از روش‌هایی است که می‌تواند یک سیستم را به صورت کامل از کار بیاندازد. علاوه بر این مسئله دوبار خرج کردن یکی از مشکلات اساسی در حوزه ارزهای دیجیتال است که همواره بسیاری از رمز ارزها را با مشکل رو به رو کرده است. از طرفی نیز نبود یک راه حل مناسب برای حل این مشکل یک مانع بزرگ برای پیشرفت بیشتر حوزه ارزهای دیجیتال می‌باشد.

علاوه بر این مسئله در این مطلب به برخی از روش‌های دوبار خرج کردن نیز اشاره کردیم که یکی از این موارد روش حمله 51 درصدی بود. در این روش فرد مهاجم باید قادر باشد 51 درصد از قدرت هش را به خود اختصاص دهد تا که بتواند به سیستم آسیب وارد کند. البته جا دارد به این مسئله نیز اشاره کنیم که این همه بر روی شبکه‌هایی که قدرت هش بالایی دارند کاربرد خاصی ندارد و برای شبکه‌های کوچک موفقیت آمیز می‌باشد.
در پایان جا دارد به این مسئله اشاره کنیم که برای این که بتوانید از این حمله در امان باشید بمهم‌ترین کار این است که تا گرفتن تایید نهایی در معامله صبر کنید و تا لحظه آخر معامله خود را نهایی در نظر نگیرید. با این کار خود را به خوبی در برابر این مشکل حفظ خواهید کرد.
 
مرجع:dailyhodl

معرفی بهترین ارزهای دیجیتال که از اثبات سهام استفاده می‌کنند

در این مقاله قصد داریم شما عزیزان را با برخی از رمز ارزهایی آشنا کنیم که از الگوریتم اثبات سهام استفاده می‌کنند. همان گونه که می‌دانید در حال حاضر تعداد کمی از رمز ارزها از این مکانیسم استفاده می‌کنند و نحوه کار آن با اثبات کار متفاوت می‌باشد. در ادامه این مطلب با ما همراه باشید تا که شما عزیزان را با این قبیل رمز ارزها و نیز نحوه کار آن آشنا کنیم.
در الگوریتم اثبات سهام، افراد قادر خواهند بود با در اختیار قرار دادن رمز ارزهای خود تایید تراکنش‌ها را تسریع ببخشند و از طرفی نیز امنیت شبکه را با این کار خود به میزان قابل توجهی بالا ببرند. البته جا دارد به این مسئله نیز اشاره کنیم که افراد با این کار خود میزان مشخصی از پاداش را نیز از شبکه دریافت خواهند کرد. در ادامه این مطلب با ما همراه باشید تا که شما عزیزان را با اثبات سهام ارز دیجیتال و نیز بهترین رمز ارزهایی که از این مکانیسم استفاده می‌کنند آشنا کنیم.

اثبات سهام چیست و چه تفاوتی با استخراج دارد؟

در الگوریتم اثبات کار و یا همان ماینینگ که در نسل اول ارزهای دیجیتال و همچنین در نسل دوم ارزهای دیجیتال به مانند رمز ارزهای بیت کوین و اتریوم مورد استفاده قرار می‌گرفت، افراددی به نام استخراج کننده وجود داشتند که با در اختیار گرفتن قدرت پردازش دستگاه خود قادر بودند امنیت شبکه را تامین کنند و در ازای کاری که اانجام می‌دادند میزان مشخصی از پاداش را از شبکه دریافت می‌کردند. با تمام این اوصاف صنعت ماینینگ همیشه سود آور نخواهد بود، لبه ویژه در زمان‌هایی که قیمت یک رمز ارز رو به کاهش می‌گذارد. دلیل این سخن نیز این است که در این شرایط حتی پول برق و اصطحکاک تجهیزات را نیز نمی‌توان از طریق استخراج کردن به دست آورد.

علاوه بر این مسئله مصرف بی رویه برق در این صنعت نگرانی بسیاری از افراد را برای الودگی و نیز گرمایش کره زمین ایجاد کرده است. از سویی نیز برخی از مخالفان الگوریتم اثبات کار بر این معتقد هستند که، این نوع از فعالیت نمی‌تواند برای شبکه مقیاس پذیری و یا به زبان ساده بالا بردن سرعت تراکنش‌ها را به ارمغان آورد.
با توجه به سخنانی که پیش از این به آنان پرداختیم، اثبات سهام یا همان استکینگ یک روش کار آمد و به نسبت ساده تر از الگوریتم اثبات کار به حساب می‌آید. در الگوریتم اثبات سهام، کاربران ارزهای دیجیتال قادر خواهند بود رمز ارزهای خود را که در کیف پولشان قرار دارد را قفل کنند و یا این که به شبکه اختصاص دهند و با انجام این کار شبکه از این توکن‌ها برای تایید تراکنش و حفظ هر چه بیشتر امنیت شبکه استفاده خواهد کرد. در چنین مکانیسمی تایید تراکنش‌ها و نیز ایجاد بلاک‌های جدید نیز به واسطه این توکن‌ها انجام خواهد شد.
به بیان ساده‌تر، یک فرد که به دنبال یک رمز ارز با الگوریتم اثبات سهام می‌باشد، ابتدا باید رمز ارزی را پیدا کند که از این الگوریتم استفاده کند و بعد از آن مقداری از این رمز ارز را خریداری نماید و در کیف پول خود نگه داری کند. رمز ارز مورد نظر که از مکانیسم اثبات سهام استفاده می‌کند هر سال میزان مشخصی از پاداش را به این فرد اختصاص خواهد داد. پس با توجه به این مسئله فرد سرمایه گذار در حوزه ارزهای دیجیتال علاوه بر این که می‌تواند از طریق سرمایه گذاری برای خود درآمد کسب کند، می‌تواند از طریق اثبات سهام میزان مشخصی از سود را نیز از یک روش بسیار ساده و کم ریسک به دست آورد. در این الگوریتم نیز به مانند الگوریتم اثبات کار به محض یافتن یک بلاک جدید مشترکان اثبات سهام در ازای سهام گذاری، سود مشخص خود را دریافت خواهند کرد.
در طی چند ماه گذشته استفاده از الگوریتم اثبات سهام نسبت به گذشته بیشتر شده است و در حال حاضر تعداد قابل توجهی از رمز ارزهای حوزه ارزهای دیجیتال از این الگوریتم در شبکه خود استفاده می‌کنند. البته جا دارد به این مسئله نیز اشاره کنیم که به مانند الگوریتم اثبات کار، الگوریتم اثبات سهام نیز همیشه روی خوش نشان نخواهد داد و در برخی از موارد سودی را برای شما به همراه نخواهد داشت.

تاریخچه و نحوه کار اثبات سهام

الگوریتم اثبات سهام یک الگوریتم جایگزین می‎‌باشد که در سال 2012 در ارز دیجیتال پی‌پی کوین مورد استفاده قرار گرفت. پی‌پی کوین در حقیقت همان رمز ارزی است که امروزه آن را با نام پیرکوین در حوزه ارزهای دیجیتال می‌شناسیم. ایده اصلی در این الگوریتم این است که افراد با توجه به میزان توکنی که در اختیار دارند قادر باشند در شبکه مشارکت کنند و برای خود میزان مشخصی از سود را به دست آورند. در این روش، نودها و یا همان گره‎‌ها، با موجودی که در اختیار دارند قادر خواهند بود تایید بلاک‌ها را بر عهده بگیرند و بدون تقلب به کار خود در این شبکه ادامه دهند. در این راه کار، پیچیدگی بر پایه موجودی میان نودها تقسیم خواهد شد.

با توجه به این مسئله، نودی که سهام بیشتر و یا توکن بیشتری از یک رمز ارز را در اختیار داشته باشد، شانس بیشتری در خصوص بلاک بعدی خواهد داشت. البته جا دارد به این مسئله نیز اشاره کنیم که در این روش نسبت به روش الگوریتم اثبات کار انرژی و همچنین مصرف برق کمتری استفاده خواهد شد. این یکی از دلایلی است که که سبب شده است که الگوریتم اثبات سهام به یک الگوریتم محبوب در حوزه ارزهای دیجیتال تبدیل شود.

مزایای اثبات سهام

الگوریتم اثبات سهام دارای مزایای و ویژگی‌هایی است که در ادامه به برخی از آنان اشاره خواهیم کرد. درالگوریتم اثبات سهام بر خلاف الگوریتم اثبات کار، دیگر نیازی به حرید تجهیزات گران قیمت برای ارتقای سیستم و بالابردن قدرت محاسباتی نخواهید داشت. علاوه بر این مسئله سهام گذاری در حوزه ارزهای دیجیتال سرمایه گذاران را از تورم در امان نگه خواهد داشت، دلیل این سخن نیز این است که در صورتی که یک رمز ارز دچار کاهش قیمتی شود و به نوعی سقوط کند، این راه کار شما را در امان نگه خواهد داشت و سرمایه شما حفظ خواهد شد.

سهام گذاری الگوریتمی است که بسیار امن می‌باشد. دلیل این سخن این است که برای حمله به این سیستم، فرد هکر باید هزینه‌های بسیاری را انجام دهد و برای همین نیز کسی به فکر حمله به این شبکه‌ها نخواهد افتاد و به نوعی حمله به شبکه‌ای که از این الگوریتم استفاده کند، کاری غیرممکن به حساب می‌آید. همچنین در صورتی که فرد مهاجم خود دارای تعداد زیادی از توکن باشد، در طول حمله خود فرد نیز دچار ضرر و زیان خواهد شد، دلیل این اتفاق نیز این است که ثبات آن ارز دیجیتال با این کار به خطر خواهد افتاد.

ریسک سرمایه گذاری

برای انجام اثبات سهام باید از آینده یک ارز دیجیتال به خوبی با خبر باشید. میانگین متوسط پاداش یک رمز ارز که از الگوریتم اثبات سهام استفاده می‌کند در حدود 5 درصد می‌باشد و این یعنی این که یک رمز ارز در طول یک سال 5 درصد به ارزهای دیجیتال شما اضافه خواهد کرد. البته باید این را نیز در نظر داشت که این میزان از سود درصد قابل توجهی برای سرمایه گذاری نمی‌باشد. پس با توجه به این مسئله اصل اساسی در سرمایه گذاری زمانی است که کاربر ارز دیجیتال مورد نظر خود را خریداری کند، و بعد از آن با استفاده از الگوریتم اثبات سهام علاوه بر سودی که از معاملات خود به دست می‌آورد، سود اثبات سهام را نیز به سود دریافتی خود از معاملات اضافه کند.

البته در اینجا جا دارد به این مسئله نیز اشاره کنیم که در صورتی که یک رمز ارز نتواند به اهداف خود برسد و آینده دار نباشد، قیمت آن به شدت دچار نزول خواهد شد و همین امر سبب خواهد شد که فردی که در الگوریتم اثبات سهام مشارکت کرده است نیز به شدت دچار ضرر و زیان شود.
حال با توجه به این مسئله که تعداد قابل توجهی از رمز ارزهای حوزه ارزهای دیجیتال از این الگوریتم استفاده می‌کنند، این سوال پیش خواهد آمد که آیا می‌توان به آینده این رمز ارزها امیدوار بود؟ در ادامه این مطلب با ما همراه باشید تا که شما عزیزان را با مشهورترین رمز ارزهایی که از این الگوریتم استفاده می‌کنند آشنا کنیم.

تزوس (Tezos)

تزوس یکی از رمز ارزهایی می‌باشد که در سال 2018 پای به عرصه حوزه ارزهای دیجیتال گذاشت و برای قراردادهای هوشمند خود از الگوریتم اثبات سهام سیال استفاده کرد، که تا به امروز این الگوریتم به خوبی جواب داد است و امنیت قابل قبولی را برای این شبکه به وجود آورده است. برای این که بتوانید در الگوریتم اثبات سهام این شبکه مشارکت داشته باشید، باید حداقل 10هزار توکن از این شبکه را در اختیار داشته باشید.

این مسئله در حالی است که این شبکه این ویژگی را برای شما عزیزان ایجاد کرده است که از ویژگی خاصی به نام نمایندگی استفاده کنید، در این قابلیت یک نماینده به نیابت از شما در فرآیند تایید تراکنش شرکت می‌کند. جا دارد به این مسئله نیز اشاره کنیم که سود سهام گذاری در این شبکه در حال حاضری چیزی در حدود 7 درصد می‌باشد.

نئو (NEO)

نئو یک بلاکچین مبتنی بر اثبات سهام می‌باشد که قول داده است که در آینده‌ای نه چندان دور می‌تواند دارایی‌های جهان را با استفاده از فناوری بلاکچین و قراردادهای هوشمند دیجیتالی و خودکارسازی کنند. در جیدترین بروز رسانی این شبکه، یعنی نئو3 به دنبال تحقق هدف ارز دیجیتال یعنی راه اندازی و ایجاد اقتصاد هوشمند می‌باشد. نئو را با نام اتریوم چینی نیز می‌شناسند.

نئو با تمرکز بر روی هویت دیجیتالی در بلاکچین برای انطباق نظارتی ارزش خاصی قائل می‌گردد.همچنین کسب و کارها و نیز شبکه‌های دیگری نیز که بر روی این شبکه راه اندازی شده‌اند نیز از هویت دیجیتالی مختص به خود بهره می‌برند. علاوه بر این مسئله بخش پذیر نبود نئو را نیز می‌توان یکی از ویژگی‌های به خصوص این شبکه دانست. دلیل این سخن نیز این است که نئو را نمی‌توان به واحدهای کمتر از یک تقسیم کرد و برای خرید این توکن باید حتما یک واحد از آن خریداری شود. در حال حاضر سود این شبکه چیزی در حدود 3 درصد می‌باشد.

ترون (Tron)

ترون یکی از رمز ارزهای حوزه ارزهای دیجیتال می‌باشد که از الگوریتم اثبات سهام برای اجماع بهره خواهد برد. تمرکز اصلی این بلاکچین بر روی پرداخت و نیز ایجاد یک سیستم مالی غیرمتمرکز می‌باشد. یکی از ویژگی‌های به خصوص و خاص در این شبکه این است که این شبکه دارای اعتبار سنجی می‌باشد. در الگوریتم این شبکه همه دارندگان رمز ارز این شبکه در اعتبار سنجی شرکت نخواهند داشت، بلکه 27 نفر نماینده در شبکه این کار را انجام خواهند داد. همچنین در این شبکه اگر یکی از نمایندگان قادر نباشد کار خود را به خوبی انجام دهد به سرعت رای گیری انجام شده و یک فرد دیگر جایگزین آن خواهد شد.

پاداش سالانه رمز ارز ترون در حال حاضر چیزی در حدود 4.5 درصد است، اما این احتمال وجود دارد که در آینده نه چندان دور شاهد افزایش نرد سود آوری این رمز ارز باشیم. به تازگی نیز این رمز ارز پلتفرم پاداش سهام گذاری خود را بیش از ده درصد بالا برده است.

کازماس (Cosmos)

کازماس به بلاک چین‌ها این امکان را خواهد داد تا که بتوانند با الگوریتمی به نام اینترنت بلاکچین با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. کازماس که امکان همکاری متقابل را میان رمز ارزهای بسیاری امکان پذیر کرده است، در همان عرضه اولیه خود موفق به جذب بیش از 16 میلیون دلار سرمایه شد. در حال حاضر میزان سود این شبکه چیزی در حدود 12 درصد می‌باشد که رقم بسیار قابل توجهی می‌باشد.

پاندی ایکس (Pundi-X)

به تازگی خبری منتشر شده است که طی آن اعلام شد که یک همکاری میان پاندی ایکس و پایانه خرید و فروش کارت خوان صورت گرفته است و قرار است به زودی به مرحله اجرایی درآید. بعد از انتشار این خبر موجی بسیار قابل توجه از توجهات مردمی به سمت این پروژه جلب شد و افراد بسیاری در صدد خرید این رمز ارز بر امدند. پاندی ایکس در طی مسیر خود به سمت هدفی که دارد، یعنی اتصال دنیای ارزهای دیجیتال به خرده فروشی می‌باشد.

توکن پاندی ایکس در سال 2018 میلادی پای به عرصه حوزه ارزهای دیجیتال گذاشت و در حال حاضر سود این شبکه رقمی در حدود 19.5 درصد می‌باشد که رقم بسیار قابل توجهی می‌باشد.

آنتولوژی (Ontology)

شبکه دیجیتالی آنتولوژی در سال 2018 میلادی کار خود را در حوزه ارزهای دیجیتال آغاز کرد. کاربران این صرافی قادر خواهند بود با سهام گذاری این توکن‌ها سالانه سودی در حدود 12 الی 25 درصد را دریافت کنند. البته جا دارد به این مسئله نیز اشاره کنیم که میزان سود این شبکه براساس توکن موجود در کیف پول محاسبه خواهد شد و سود سهام گذاری آن هر دو هفته یکبار به کاربر تعلق خواهد گرفت. بر اساس کوین مارکت کپ، حجم معاملات این رمز ارز در صرافی‌ها چیزی در حدود 40 میلیون دلار می‌باشد که برای یک رمز ارز نو پا رقمی قابل توجه می‌باشد.

کومودو (Komodo)

بلاک چین شبکه کومودو از اثبات کار تطبیق پذیر بهره می‌برد، دارندگان توکن این شبکه قادر خواهند بود با استفاده از توزیع خودکار پاداش‌ها در پلتفرم شبکه سرمایه گذاری خود را انجام دهند. با نگهداری توکن‌های این شبکه شما عزیزان قادر خواهید بود سالانه سودی در حدود 5 درصد را دریافت کنید. همچنین جا دارد به این مسئله نیز اشاره کنیم که صرافی بایننس به تازگی سهام گذاری در کومودو را برای کاربران خود فراهم کرده است.

جمع بندی

در این مقاله سعی کردیم شما عزیزان را بانحوه کار الگوریتم اثبات کار و نیز برخی از رمز ارزهایی که از این الگوریتم استفاده می‌کنند آشنا کنیم. همان گونه که در این مطلب نیز به آن اشاره شد الگوریتم اثبات سهام با توجه به ویژگی‌های منحصر به فرد و خوبی که دارد نسبت به الگوریتم اثبات کار برتری دارد و دارای محبوبیت زیادی در میان کاربران حوزه ارزهای دیجیتال می‌باشد. یکی از این ویژگی‌های خوب صرفه جویی در برق و همچنین صرفه جویی در هزینه می‌باشد. علاوه بر این مسئله با الگوریتم اثبات سهام امنیت یک شبکه به صورت تمام و کمال حفظ خواهد شد و دلیل آن نیز این است که برای هک کردن یک شبکه که از الگوریتم اثبات سهام بهره می‌برد باید هزینه زیادی صرف شود و به نوعی دست برد زدن به چنین شبکه‌های کاری غیرممکن به شمار می‌رود.

در پایان نیز جا دارد به این مسئله اشاره کنیم که درست است که برخی از رمز ارزهایی که به آنان در این مطلب اشاره کردیم دارای میزان سود بسیار قابل توجهی هستند، ولی این را مد نظر داشته باشید که الگوریتم اثبات سهام همیشه سود را به ارمغان نخواهد آورد و در صورتی که رمز ارز مورد نظر به هدف خود دست پیدا نکند، قیمت آن به شدت کاهش پیدا خواهد کرد و به دنبال این کاهش قیمت شما نیز که در سهام گذاری آن رمز ارز شرکت کرده‌اید دچار ضرر و زیان خواهید شد. پس با توجه به این مسئله توصیه ما به شما عزیزان این است که پیش از هر کاری در مورد رمز ارزی که می‌خواهید در آن سهام گذاری کنید به خوبی تحقیق کنید تا دچار ضرر و زیان نشوید.

مرجع: cryptobriefing

هوش مصنوعی (AI) چیست و کاربرد آن در چه صنایعی است؟

هوش مصنوعی  قادر است با یک کامپیوتر یک ربات را برای انجام وظایف خاص که تعریف شده است، از راه دور کنترل کند که این وظیفه‌ها در پیرامون بشر در حال رخ دادن است. به این پروژه‌های در حال پیشرفت و کار شده که می‌خواهند سیستم‌ها را به جای یک انسان قرار داده و به جای آن فکر کنند را هوش  مصنوعی اطلاق می‌کنند. از جمله کارایی این فناوری در دنیا می‌توان به کشف استدلال‌های ریاضی و ساده نمودن روابط پیچیده و کمک حال برای بشر تنبل اشاره نمود.
از زمان گسترش رایانه و کامپیوترهای دیجیتالی در این دهه‌های اخیر، به بشریت این را نمایان کرده که رایانه‌ها را می‌توان برای انجام کارهای بسیار پیچیده، به عنوان مثال کشف برهان و قضایای ریاضی یا حل بازی شطرنج با مهارت و توانایی زیادی برنامه‌ریزی کرد. با این حال، با وجود پیشرفت‌های مداوم در سرعت پردازش رایانه و ظرفیت حافظه و مموری‌های جانبی، هنوز هیچ برنامه‌ای وجود ندارد که بتواند انعطاف‌پذیری انسان را در حوزه‌های وسیع‌تر یا در کارهایی که نیاز به دانش روزانه زیادی دارد، مطابقت دهد.
از طرف دیگر، بعضی از پلتفرم‌ها و ربات‌های ساخته شده به درجه‌ای از عرفان و نبوغ رسیده‌اند که همکار و همیار در کارهای بزرگ در کنار انسان هستند که قدرت و توانایی هوش  مصنوعی را به رخ همگان می‌کشد. از جمله این کارها و فناوری ها می توان به موارد زیر اشاره نمود :
·        تشخیص و شناسایی برخی از بیماری ها و همیار پزشکان در زمان جراحی
·        سیستم جستجوی پیشرفته و بسیار حساس برای کمک حال کاربران گوگل
·        شناسایی و تشخیص صدا و دست خط‌های قدیمی
این محدود مواردی است که سبب جلب توجه سرمایه‌گزاران و کاربران در این زمینه در حال توسعه است.

هوش چیست؟

برخی از رفتارها هیچگونه ارتباطی به هوش ندارد و یک کار کاملا غریزی است، مانند بسیاری از کارهای حشرات و موجودات ریز اطراف بشر که این طور به نظر می‌رسد و در حالی که برای انسان این مقوله متفاوت است. تفاوت در این موضوع برای چیست؟ رفتار یک زنبور حفار را در نظر بگیرید. هنگامی که زنبور ماده با غذا به گودال خود باز می‌گردد، ابتدا آن را روی آستانه و ورودی درب می‌گذارد، وجود مزاحمان را در داخل لانه خود بررسی می‌کند و تنها پس از آن، اگر لانه را یک مکان امن ببیند، غذای خود را به داخل می برد.

 ماهیت واقعی رفتار غریزی زنبور آشکار می‌شود اگر غذا در حالی که او در داخل است، چند اینچ از ورودی لانه او دورتر شود: هنگامی که ظاهر می‌شود، هر دفعه که غذا جابجا می‌شود، کل روش را تکرار می‌کند. هوش، که در مورد زنبور حفار آشکارا وجود ندارد. باید شامل توانایی سازگاری با شرایط جدید را مورد بررسی باشد تا بتوان نظریات را بررسی کرد.
روان شناس‌ها به طور عموم هوش بشر را با یک صفت ارزیابی نمی کنند بلکه با مجموعه ای از توانایی ها و کارهای متنوعی که در اطراف خود انجام می‌دهند مورد ارزشیابی قرار می‌گیرند. تحقیق‌هایی که در مورد هوش  مصنوعی در حال انجام می‌باشد در مولفه‌های زیر خلاصه می‌شود؛ که عبارتند از :
یادگیری، استدلال، حل مسئله، ادراک و استفاده از زبان.

الف ) یادگیری :

انواع متنوعی و مختلفی از یادگیری ها برای محک زدن Artificial intelligence  وجود دارد که ابتدایی‌ترین روش در آن، استفاده از آزمون و خطا می‌باشد. برای بهتر درک کردن از یک مثال ساده شروع می‌کنیم، برای حل یک مسئله ریاضی در پرتاب تاس به صورت جفت آمدن از حرکت‌های تصادفی به دفعات بالا استفاده می‌کنیم. سپس برنامه ممکن است راه حل را با موقعیت ذخیره کند تا دفعه بعد که رایانه با همان موقعیت روبرو شد راه حل را به خاطر بیاورد.

به یاد آوردن و ذخیره کردن این داده‌ها و رویداد برای افراد را به عنوان یادگیری روت Rote Learning می‌شناسیم. بر روی کامپیوتر و رایانه‌های دیجیتالی نسبتاً آسان نصب و راه‌اندازی می‌شود. چالش برانگیزتر مشکل اجرای چیزی است که تعمیم این رویه در روی سیستم‌ها نامیده می‌شود.
 تعمیم شامل استفاده از تجربه گذشته در موقعیت‌های مشابه جدید است. به عنوان مثال، برنامه‌ای که زمان گذشته افعال معمولی انگلیسی را یاد می‌گیرد، نمی‌تواند زمان گذشته یک کلمه مانند jump را تولید کند، مگر اینکه قبلاً با jumped ارائه شده باشد، در حالی که برنامه‌ای که قادر به تعمیم است می‌تواند یاد بگیرد. قانون "افزودن ed" و بنابراین زمان گذشته پرش را بر اساس تجربه با افعال مشابه تشکیل دهید.

ب ) استدلال :

استدلال به معنای استنتاج مناسب با موقعیت درست و درک صحیح آن است. استنتاج‌ها به دو دسته قیاسی یا استقرایی طبقه‌بندی می‌شوند. مثال اولی این است: «فرد باید در موزه یا کافه باشد. او در کافه نیست. بنابراین او در موزه است. بنابراین این حادثه ناشی از خرابی ابزار بود. مهم‌ترین تفاوت بین این اشکال استدلال این است که در حالت قیاسی، صدق مقدمات صدق نتیجه را تضمین می‌کند، در حالی که در مورد استقرایی، صدق مقدمه به نتیجه‌گیری بدون اطمینان مطلق کمک می‌کند.

 استدلال استقرایی در علم و اثبات روابط علمی رایج و متداول است، جایی که داده‌ها جمع‌آوری می‌شوند و مدل‌های آزمایشی برای توصیف و پیش‌بینی رفتار آینده توسعه می‌یابند. تا زمانی که ظاهر داده‌های غیرعادی مدل را مجبور به تجدید نظر کند. استدلال قیاسی در ریاضیات و منطق رایج است، جایی که ساختارهای پیچیده از قضایای انکارناپذیر از مجموعه کوچکی از بدیهیات و قوانین اساسی ساخته شده است.
موفقیت قابل توجهی در برنامه‌نویسی و زبان رایانه‌ها برای استنتاج، به ویژه استنتاج‌های قیاسی وجود داشته است. با این حال، استدلال واقعی شامل چیزی بیش از استنتاج در دنیای محدود نمودن داده‌هاست. این شامل استخراج استنتاج‌های مرتبط با راه حل یک کار یا موقعیت خاص در زمان حال است. این یکی از سخت‌ترین مشکلات پیش روی هوش مصنوعی برای توسعه و گسترش خود در دنیای واقعی است.

ج ) حل مشکل :

حل مسئله، به ویژه در هوش  مصنوعی، ممکن است به عنوان یک جستجوی سیستماتیک از طریق یک بازه گسترده‌ای از اقدامات ممکن برای رسیدن به یک هدف خاص یا راه حل از پیش تعریف شده مشخص شود. روش‌های حل مسئله به دو هدف خاص و هدف کلی تقسیم می‌شوند.

 یک روش با هدف خاص برای یک مشکل خاص ساخته شده است و اغلب از ویژگی‌های بسیار خاص و ویژه موقعیتی که مشکل در آن جاسازی شده است، استفاده می‌کند. در جبهه مقابل، یک روش همه منظوره برای طیف وسیعی از مسائل قابل استفاده است. یکی از فنون و تکنیک‌های همه ‌منظوره مورد استفاده در هوش مصنوعی، تجزیه و تحلیل میانگین داده‌ها در آخر و پایان پروژه‌هاست. کاهش گام به گام یا افزایشی تفاوت بین وضعیت فعلی و هدف نهایی یکی از این جمله کارها به حساب می‎آید. این برنامه اقدامات را از فهرستی از ابزارها انتخاب می‌کند که در مورد یک ربات ساده، این ممکن است شامل PICKUP، PUTDOWN، MOVEFORWARD، MOVEBACK، MOVELEFT و MOVERIGHT باشد تا زمانی که به هدف اصلی خود در کارش برسد.
بسیاری از مشکلات همه جانبه توسط برنامه‎های هوش مصنوعی قابل حل بوده است. برخی از نمونه‌ها یافتن حرکت برنده یا دنباله حرکات خاص در یک بازی رومیزی، ابداع برهان‌های ریاضی، و دستکاری «اشیاء مجازی» در دنیایی که توسط رایانه تولید می‌شود، از این جمله به حساب می‌آیند.

د ) ادراک :

برای درک از پیرامون اطراف خود به کمک حواس پنجگانه و اندام‌های حسی به اسکن و بررسی آنها و تجزیه و تحلیل داده‌های بدست آمده می‌پردازیم. این داده‌ها را در ذهن شخص به صورت یک فضای سه بعدی ترسیم می‌کند. این طراحی‌ها به خاطر عوامل متعدد در پیرامون فرد مانند تابش نور خورشید، زاویه دید ناظر، ابعاد جسم و غیره کمی متفاوت با واقعیت آن شی باشد. این جمله موارد از خطاهای قابل پیش بینی در Artificial intelligence به حساب می‌آید.

در حال حاضر، ادراک مصنوعی به اندازه کافی پیشرفته است که حسگرهای نوری را برای شناسایی افراد، وسایل نقلیه خودران برای رانندگی با سرعت متوسط ​​در جاده‌های باز و روبات‌ها برای پرسه زدن در ساختمان‌هایی که قوطی‌های خالی نوشابه را جمع‌آوری می‌کنند، قادر می‌سازد.
 یکی از اولین سیستم‌هایی که ادراک و عمل را ادغام می‌کرد، FREDDY بود، یک ربات ثابت با چشم تلویزیون متحرک و یک دست گیره، که در دانشگاه ادینبورگ، اسکاتلند، در دوره 73-1966 به سرپرستی دونالد میچی ساخته شد. فردی قادر به تشخیص اشیاء مختلف در پیرامون خود بود و می‌توانست به او دستور داده شود که ابزارهای ساده مانند یک ماشین اسباب‌بازی را از یک انبوه قطعات تصادفی جمع‌آوری کند و جدا نماید.

ه ) زبان :

زبان سیستمی از نشانه‌هاست که بر اساس قراردادهایی بین افراد و کاربران معنا پیدا می‌کند. به این معنا، زبان نیازی به محدود شدن به کلام گفتاری ندارد. به عنوان مثال، علائم راهنمایی و رانندگی، یک زبان کوچک را تشکیل می‌دهند، این یک موضوع قراردادی است که ⚠ در برخی کشورها به معنای "خطر پیش رو" است. متمایز از زبانها است که واحدهای زبانی به طور قراردادی دارای معنی هستند و معنای زبانی با آنچه که معنای طبیعی نامیده می‌شود. بسیار متفاوت است که نمونه آن در جملاتی مانند "آن ابرها به معنای باران است" و "کاهش فشار به این معنی است که دریچه کار نمی‌کند."

یکی از ویژگی‌های مهم زبان‌های انسانی تمام عیاردر بین مردم دنیا، بر خلاف صدای پرندگان و علائم راهنمایی و رانندگی ، بهره‌وری و استفاده مفید آنهاست. یک زبان سازنده می‌تواند انواع نامحدودی از جملات را فرموله کند و مطلب مورد نیاز را به کاربر و افراد پیرامون شما به سادگی ارسال و ابلاغ نماید.
نوشتن برنامه‌های رایانه‌ای که به نظر می‌رسد در زمینه‌های بسیار محدود، قادر به پاسخ روان به زبان انسانی به سؤالات و اظهارات باشند، نسبتاً آسان است. بر اساس یک نظریه، فهمیدن یا نفهمیدن فرد نه تنها به رفتار، بلکه به تاریخچه او نیز بستگی دارد: برای اینکه بتوان گفت که می‌فهمد، باید زبان را یاد گرفته باشد و آموزش دیده باشد تا به وسیله ابزاری جایگاه خود را در جامعه زبانی بگیرد. تعامل با سایر کاربران زبان کمی دشوار ولی غیرممکن نیست و باید تلاش خود را در این زمینه انجام داد.

مراحل پیشرو برای هدف‌های هوش مصنوعی

رویکردهای نمادین در مقابل پیوندگرایی

 در تحقیق های در زمینه Artificial intelligenceبه دور روش صورت می گیرد که عبارتند از : عملکرد نمادین و دوم کارایی پیوندگرا، که هر دو روش در جای خود مناسب و کارا است. رویکرد از بالا به پایین به دنبال تکرار هوش با تجزیه و تحلیل شناخت مستقل از ساختار بیولوژیکی مغز، بر حسب پردازش نمادها، از آنجایی که برچسب نمادین است. از طرف دیگر، کارایی پایین به بالا شامل ایجاد شبکه‌های عصبی مصنوعی به تقلید از ساختار مغز می‌شود، از آنجایی که برچسب پیوندگرا نامیده می‌شود.
برای نمایان کردن اختلاف بین این عملکردها در اطراف آزمون، وظیفه ایجاد یک سیستم مجهز به یک اسکنر لیزری را در ذهن خود مجسم کنید که حروف الفبا را برای شما شناسایی کند. یک عملکرد نمادین معمولاً شامل آموزش یک شبکه و سیستم عصبی مصنوعی با ارائه حروف یک به یک به آن در حال آزمون، بهبود تدریجی عملکرد با تنظیم شبکه در حال پردازش داده‎ها است.
تنظیم پاسخگویی رویه‌های رشته های عصبی متنوع را به محرک‌های مختلف و نیروهای اعمالی به آن را تنظیم می‌کند. در جبه دیگر، عملکرد از پیوندگرا معمولاً دارای نوشتن یک کد برنامه‌نویسی رایانه‌ای است که هر حرف را با توضیحات شکل و ابعادی مقایسه و ترسیم می‌کند.
در کتاب مبانی یادگیری (1932)، ادوارد تورندایک، روانشناس در دانشگاه کلمبیا، شهر نیویورک، برای اولین بار پیشنهاد کرد که یادگیری انسان شامل برخی از ویژگی‌های ناشناخته اتصالات بین نورون‌های مغز است. در سال 1949 دانشمندی از کانادا به نام دونالد هب در زمینه رفتارهای سازمانی در مورد یادگیری و توسعه هوش مصنوعی بیان نمود که باید در زمینه تقویت کانال‌های عصبی و الگوهایی که از طریق نورون‌ها در زمان حوادث خاص انتشار می‌یابد، تحقیق و بررسی نمود.
در سال 1957 دو طرفدار سرسخت هوش  مصنوعی نمادین، آلن نیول، محققی در شرکت RAND، سانتا مونیکا، کالیفرنیا، و هربرت سیمون، روانشناس و دانشمند کامپیوتر در دانشگاه کارنگی ملون، پیتسبورگ، پنسیلوانیا - رویکرد از بالا به پایین را در آنچه آنها فرضیه سیستم نماد فیزیکی نامیده می‌شود. این فرضیه بیان می‌کند که ساختارهای پردازش نمادها، اصولاً برای تولید هوش  مصنوعی در یک رایانه دیجیتال کافی است و علاوه بر این، هوش انسانی نتیجه همان نوع دستکاری‌های نمادین است.
در طول دهه‌های 1950 و 1960، رویکردهای بالا به پایین و پایین به بالا به طور همزمان دنبال می‌شدند و هر دو به نتایج قابل توجهی دست یافتند. با این حال، در طول دهه 1970، Artificial intelligence از پایین به بالا نادیده گرفته شد و تا دهه 1980 بود که این رویکرد دوباره برجسته شد. امروزه هر دو رویکرد دنبال می‌شوند و هر دو به عنوان مشکلاتی شناخته می‌شوند. تکنیک‌های نمادین در حوزه‌های ساده‌شده کار می‌کنند، اما معمولاً هنگام مواجهه با دنیای واقعی از بین می‌روند. در همین حال، محققان از پایین به بالا قادر به تکرار سیستم عصبی حتی ساده‌ترین موجودات زنده نبوده‌اند. یک کرم بسیار مطالعه شده، تقریباً 300 نورون دارد که الگوی اتصالات آنها کاملاً شناخته شده است. با این حال، مدل‌های پیوندگرا حتی در تقلید از این کرم شکست خورده‌اند. بدیهی است که نورون های نظریه اتصال گرایی ساده سازی بیش از حد فاحش چیز واقعی هستند.

هوش مصنوعی قوی، هوش مصنوعی کاربردی و شبیه سازی شناختی

با استفاده از روش‌ها و مراحل‌های ذکر شده در بالا، تحقیقات هوش مصنوعی برای رسیدن به یکی از سه هدف تلاش می‌کند: هوش مصنوعی قوی، هوش مصنوعی کاربردی، یا شبیه سازی شناختی.

از  اهداف هوش مصنوعی قوی، ایجاد و ساختن ماشین‌هایی برای جهانیان است که به توانند تفکر کنند. اصطلاح و لقب هوش مصنوعی قوی برای این گروه تحقیقات در سال 1980 به کمک فیلسوف جان سرل در شهر برکلی معرفی و استارت کار زده شد. جاه طلبی نهایی هوش مصنوعی قوی این است که ماشینی تولید کند که توانایی فکری کلی آن از توانایی‌های ذهنی انسان قابل تشخیص نباشد. همانطور که در قسمت نقطه‌های عطف ابتدایی در Artificial intelligence به معرفی آن پرداخته شد، این گونه اهداف در دهه‌های 1950 و 1960 کاربران و علاقه‌مندان زیادی را به خود جلب کرد، این را باید خاطر نشان کرد که در هر زمینه ای دشواری‌های خود را دارد.

 تا به امروز، پیشرفت ناچیز و بسیار کوچک بوده است. برخی از منتقدان تردید دارند که آیا تحقیقات در آینده‌ای قابل پیش بینی حتی سیستمی با توانایی فکری کلی یک مورچه ایجاد کند یا خیر. در واقع، برخی از محققانی که در دو شاخه دیگر هوش  مصنوعی کار می‌کنند، هوش مصنوعی قوی را ارزش پیگیری ندارد.
هوش  مصنوعی کاربردی، که به عنوان پردازش اطلاعات پیشرفته نیز شناخته می‌شود، با هدف تولید سیستم‌های «هوشمند» تجاری قابل دوام، به عنوان مثال، سیستم‌های تشخیص پزشکی «متخصص» و سیستم‌های معاملات سهام  و بازار ارز دیجیتال. همانطور که در بخش سیستم‌های خبره توضیح داده شده است، Artificial intelligence کاربردی موفقیت قابل توجهی داشته است.
در شبیه‌سازی شناختی، رایانه‌ها برای آزمایش تئوری‌هایی در مورد نحوه عملکرد ذهن انسان استفاده می‌شوند، به عنوان مثال، نظریه‌هایی درباره نحوه تشخیص چهره‌ها یا یادآوری خاطرات توسط افراد. شبیه سازی شناختی در حال حاضر یک ابزار قدرتمند در علوم اعصاب و روانشناسی شناختی است.

آلن تورینگ و آغاز هوش  مصنوعی

کار تئوری و یا نظری

اولین کار عمده و پایه گزار در حیطه هوش  مصنوعی در میانه قرن بیستم به کمک منطقدان انگلیسی و پیش قدم‌های رایانه‌ای آلن متیسون تورینگ صورت گرفت. در سال 1935 تورینگ به کمک یک ابزار و ماشین حسابگر انتزاعی متشکل از یک مموری قوی و ذخیره بالا و یک اسکنر توصیف کرد که در حافظه بشر در حال حرکت و تراکنش به جلو و یا عقب خود هست، الگو و نمادهایی که می‌بیند، با تمام تجزئیات می‌خواند و نمادهای بیشتری را می‌نویسد و در حافظه خود ذخیره می‌کند.

 فعالیتهای اسکنر به کمک کدهای برنامه‌نویسی از دستورالعمل‌های از قبل تعریف شده، دیکته می‌شود که همچنین به شکل الگوهایی در حافظه و مووری ماشین ذخیره و به نمایش در می‌آید. مفهوم ماشین و برنامه تورینگ اکنون به سادگی به عنوان ماشین تورینگ در جهان برای همگان شناخته شده است. همه کامپیوترهای مدرن و رایانه های دیجیتالی در حالت کلی از ماشین‌های تورینگ جهانی پیروی می کنند و کپی از این ماشین به حساب می‌آیند.
در طول جنگ جهانی دوم، تورینگ یک تحلیلگر برجسته رمزنگاری در مدرسه کد دولتی و سایفر در بلچلی پارک، باکینگهامشر، انگلستان بود. تورینگ تا زمان توقف خصومت ها در اروپا در سال 1945 نتوانست به پروژه ساخت یک ماشین محاسباتی الکترونیکی با برنامه ذخیره شده روی آورد. یکی از همکاران تورینگ در بلچلی پارک، دونالد میچی (که بعداً دپارتمان هوش و ادراک ماشینی را در دانشگاه ادینبورگ تأسیس کرد)، بعداً به یاد آورد که تورینگ اغلب در مورد اینکه چگونه رایانه‌ها می‌توانند از تجربه بیاموزند و همچنین مشکلات جدید را از طریق استفاده از اصول راهنما - فرآیندی که اکنون به عنوان حل مسئله اکتشافی شناخته می شود.
تورینگ احتمالاً اولین سخنرانی عمومی (لندن، 1947) را برای اشاره به هوش رایانه ای ارائه کرد و گفت: "آنچه ما می خواهیم ماشینی است که بتواند از تجربه بیاموزد" و اینکه "امکان اجازه دادن به ماشین برای تغییر دستورالعمل های خود مکانیزم را فراهم می کند. برای این." در سال 1948 او بسیاری از مفاهیم اصلی هوش  مصنوعی را در گزارشی با عنوان «ماشین‌های هوشمند» معرفی کرد. با این حال، تورینگ این مقاله را منتشر نکرد و بسیاری از ایده های او بعداً توسط دیگران ابداع شد. برای مثال، یکی از ایده‌های اولیه تورینگ آموزش شبکه‌ای از نورون‌های مصنوعی برای انجام وظایف خاص بود، رویکردی که در بخش ارتباط‌گرایی توضیح داده شد.

آزمون تورینگ

در سال 1950 تورینگ بحث سنتی در مورد تعریف هوش را کنار گذاشت و یک آزمون عملی برای هوش کامپیوتری ارائه کرد که اکنون به سادگی به عنوان آزمون تورینگ شناخته می شود. آزمون تورینگ شامل سه شرکت کننده است: یک کامپیوتر، یک بازجوی انسانی و یک فویل انسانی.

 بازجو سعی در این دارد با پرسیدن سؤالات از دو شرکت کننده دیگر که رایانه است، تعیین کند. تمام ارتباطات از طریق صفحه کلید و صفحه نمایش است. بازجو ممکن است هر طور که دوست دارد سؤالات نافذ و گسترده‌ای بپرسد، و رایانه مجاز است هر کاری که ممکن است برای شناسایی اشتباه انجام دهد. مثلاً، رایانه ممکن است در پاسخ به «آیا شما رایانه‌ای؟» پاسخ دهد، «نه» و ممکن است به دنبال درخواست ضرب یک عدد بزرگ در دیگری با مکث طولانی و پاسخ نادرست باشد.
 فویل باید کمک کند. بازجو برای شناسایی صحیح تعدادی از افراد مختلف نقش بازجو و فویل را بازی می کنند و اگر تعداد کافی از بازجوها نتوانند رایانه را از انسان تشخیص دهند، آنگاه (به گفته طرفداران آزمون تورینگ) رایانه یک متفکر باهوش در نظر گرفته می شود. وجود، موجودیت.
در سال 1991، هیو لوبنر، نیکوکار آمریکایی، مسابقه سالانه جایزه لوبنر را آغاز کرد و وعده پرداخت 100000 دلار به اولین رایانه ای که آزمون تورینگ را می گذراند و هر سال 2000 دلار به بهترین تلاش اهدا کرد. با این حال، هیچ برنامه هوش  مصنوعی به قبولی در آزمون تورینگ رقیق نشده نزدیک نشده است.

با این حال باید بدانید هوش  مصنوعی در اکثر صنایع و همچنین  صرافی ارز دیجیتال مورد استفاده قرار گرفته است.

مرجع:decrypt